Binnenmaas Non Stop 2011
12 maart 2011; 2 gemengde teams, daar zijn wij mee ingeschreven voor de Non Stop Estafette 2011, georganiseerd door de Hoeksche Waard Runners.
Dit jaar doen mee de chauffeurs; Henk en Dick (met Dank aan Arjan voor het gebruik van de DC busjes).
Fietsers; Peter en Dik en lopers; Hans, Jan, Frank, Heleen, Ad, Marian en Cor mee, maar daarmee komen we “slechts” op zeven lopers :-(.
Christiaan is geblesseerd, Ron ook en Adrie is lekker gaan wintersporten en Heleen heeft net een 32 achter de rug!
Maar ja, Team 92 zou Team 92 niet zijn als we geen oplossing zouden kunnen bedenken.
Greet komt wat later en zal Heleen d’r shift overnemen en voor de achtste loper hebben we een stagiaire aangetrokken, namelijk Anouk.
Tja, we worden allemaal een dagje ouder en de jeugd heeft de toekomst.
Half elf, we starten in de eerste groep, ik ben startloper en weet dat het altijd chaos is tot ver voorbij Maasdam,
gebruik het eerste stuk “gewoon” om in te lopen en zorg dat ik geen 5 kilometer hoef te lopen voordat het busje er fatsoenlijk bij kan.
Na een kilometer of twee komt het busje dan ook voorbij en kan ik wisselen.
Hans is ook startloper, die denkt daar heel anders over, als een raket voor de massa uit (en dus ook voor de busjes uit).
Gelukkig kan Henk hem halverwege Westmaas inhalen :-).
Het gaat goed, in een lekker lentezonnetje ligt de Binnenmaas en omgeving er prachtig bij en kunnen we lekker in ons shirtje de estafette gaan doen.
Het eerste rondje is dan ook zo voorbij, even melden en de volgende gaat beginnen.
Een rondje is zo’n 20 kilometer, dus als loper loop je “slechts” 4 a 5 keer per rondje, in de praktijk betekent dat, je loopt in Maasdam,
je volgende stukje is ergens bij Westmaas, dan weer ergens bij Mijnsheerenland, het recreatieoord en weer Maasdam, snel voorbij dus zo’n ronde.
Maar toch, de vermoeidheid slaat toe, we willen een marsje pakken bij een verzorgingspost, echter daar denkt de organisatie anders over,
of zoals Toon Hermans dat zei “Terug met die bal” “Die is voor de ultralopers en niet voor jullie”, zowel Ad als ik lopen met onze staart tussen de benen snel verder.
In de tussentijd zijn Christiaan en Annie ons fietsteam gaan versterken en dat is maar goed ook,
want de wind is inmiddels toegenomen en met name op de Achterweg is dat goed te merken, daar moet je jezelf echt verschuilen achter de fietsers.
Nog even langs de oypo fotograaf en we verzamelen voor de laatste 500 meter gezamenlijke finish.
Na ruim 5 uur is het gedaan, lekker biertje erbij en terugkijken op een geslaagde dag!
Morgen gaan we spinningmarathonnen in Hoogerheide
Het snelle team
Het langst genietende team
Dik en onze stagiaire Anouk